Dobrochoczy

Dobrochoczy to istota demoniczna opiekująca się lasem znana wyłącznie u Słowian wschodnich.

W przeciwieństwie do Leszego, który był przede wszystkim panem zwierzyny leśnej, Dobrochoczy był opiekunem rosnących w lesie roślin. Był także od niego mniej kapryśny i bardziej pokojowo nastawiony do ludzi odwiedzających las. Odnosił się do nich nieufnie, jednakże był uważany za sprawiedliwego sędziego. Opiekował się pokrzywdzonymi i karał nieuczciwych, dla których był bezlitosny. Zsyłał na nich dotkliwe choroby, a czasami również bolesną śmierć. Jego kary zawsze dotykały wyłącznie winnego, nigdy całej jego rodziny.

Przebłagać go można było zawiniętą w czyste płótno ofiarą z chleba i soli pozostawioną w lesie. W ten sposób błagano także demona o pomoc w odnalezieniu zaginionych w lesie jako, że Dobrochoczy często otaczał opieką pokrzywdzonych i zagubionych. Tych często wyprowadzał z lasu bądź przenosił w bardziej bezpieczne miejsce.

Dobrochoczy upodabniał się najczęściej do drzew a jego wzrost zmieniał się w zależności od ich wysokości. Mógł w ten sposób obserwować przebywających w lesie ludzi. Demon przyjmował także postać leśnego jeźdźca lub wiru powietrznego. Rzadziej można go było także zobaczyć w postaci zwierzęcej. Potrafił także naśladować odgłosy lasu, np. imitując echo.

Następny Post

Damk

Damk to kaszubski duch sprawujący pieczę nad milczkami, odludkami i ludźmi bez poczucia humoru. Drewniana figura przedstawiająca Damka, jako jedna z 13 figur szlaku turystycznego „Poczuj kaszubskiego ducha” współfinansowanego ze środków unijnych i wykonana przez Jana Redźko na podstawie opracowania „Bogowie i duchy naszych przodków. Przyczynek do kaszubskiej mitologii” Aleksandra […]

Etnografia

etnografia co to jestEtnografia to dyscyplina naukowa zajmująca się całościowym opisem i analizą kultur ludowych różnych społeczności i grup etnicznych. Jej zakres obejmuje teorię kultury ludowej, jak i badanie poszczególnych jej dziedzin i wytworów materialnych. W zależności od tradycji naukowej, pod pojęciem etnografia rozumie się wszystkie nauki etnologiczne bądź też jedną z nich.

Będąc jakościową metodą badawczą, etnografia koncentruje się na rozumieniu fenomenów kulturowych, które odzwierciedlają wiedzę na temat systemów rozumienia w życiu grup kulturowych. Metoda ta była pionierska dla społeczno-kulturowej antropologii, ale znalazła też zastosowanie także na innych polach nauk społecznych, m.in. w socjologii, badaniach nad komunikacją oraz w historii. Zajmuje się studiami nad ludźmi, grupami etnicznymi, formacjami etnicznymi, m.in. ich etnogenezą, kompozycją, zmianami, charakterystyką dobrobytu społecznego, a także ich materialną oraz duchową kulturą. Etnografia znajduje zastosowanie w pozyskiwaniu danych empirycznych na temat ludzkich społeczności oraz kultury. Zbiór danych jest przygotowywany w oparciu o obserwację uczestniczącą, wywiady, kwestionariusze itd.

Celem etnografii jest opis przedmiotu studiów, tych którzy stanowią przedmiot badań. Zamiennie są wykorzystywane także takie określenia jak badania terenowe, czy opis przypadku, które są używane jako synonim etnografii. Zajmuje się całościowym opisem i analizą kultur ludowych różnych społeczności i grup etnicznych. Jej zakres obejmuje teorię kultury ludowej, jak i badanie poszczególnych jej dziedzin i wytworów materialnych.

Celem etnografii jako metody badawczej jest pozyskanie danych, które mówią o znaczeniu społecznym i potocznym rozumieniu, ludzi – informatorów, w ich naturalnym środowisku życia, czyli terenie badawczym etnografa (antropologa, etnologa). Pewnym ideałem były badania prowadzone w sposób, który ogranicza wpływ badacza na obserwowane środowisko, a także umożliwiające stworzenie pogłębionej charakterystyki, a także bardziej pogłębionego portretu informatorów oraz ich środowiska kulturowego, które stanowi przedmiot zainteresowania etnografów.

Tradycyjnie etnografowie poszukiwali wiedzy na temat badanej społeczności przez pozyskiwanie informatorów posiadających dużą wiedzę na temat danej wspólnoty, a także takich, którzy byli w stanie dostarczyć etnografowi kolejnych informatorów, jak również przez długotrwałe pobyty badawcze w miejscu będącym przedmiotem zainteresowania badacza. Jest to nadal stosowane w etnografii technika badawcza. Proces ten pozwala na odkrywanie wspólnych kulturowych podobieństw związanych z tematem badania.

Etnografia jest bardzo mocno związana także z osobistym doświadczeniem badacza. Kluczem do tego procesu jest raczej partycypacja i uczestnictwo niż sama obserwacja. Należy także stwierdzić, że etnografia jest bardzo skuteczną metodą badań społecznych, która pozwala oprzeć zdobytą wiedzę na danych jakościowych, a nie tylko ilościowych, charakterystycznych bardziej dla socjologii, czy demoskopii, nie tracąc przy tym wartości empirycznej pozyskanych danych. Znajduje zastosowanie w badaniach opinii publicznej oraz badaniach marketingowych.